Ο Ηγεμών: Η επιρροή του Μακιαβέλι στον σύγχρονο τρόπο σκέψης - Ο μακιαβελισμός στην καθημερινότητά μας

Ο Μακιαβελισμός στην ψυχολογία αναφέρεται σε ένα χαρακτηριστικό της προσωπικότητας που εξετάζει σε ένα άτομο το κατά πόσο επικεντρώνεται στα δικά του συμφέροντα χειραγωγώντας, εξαπατώντας και εκμεταλλευόμενος τους άλλους προκειμένου να επιτύχει τους στόχους του.

Ο Μακιαβελισμός είναι ένα από τα χαρακτηριστικά σε αυτό που αποκαλείται «Σκοτεινή Τριάδα». Τα άλλα δύο είναι ο ναρκισσισμός και η ψυχοπάθεια.

Ο ίδιος ο όρος αναφέρεται στον περίφημο Νικολό Μακιαβέλι, (διπλωμάτης και συγγραφέας της Αναγέννησης) του οποίου η πιο γνωστή δουλειά ήταν «Ο Ηγεμών» (Il Principe). Αυτό το διαβόητο βιβλίο υποστηρίζει μεταξύ άλλων στις απόψεις του, ότι οι ισχυροί κυβερνώντες θα πρέπει να είναι σκληροί στη διακυβέρνησή τους και τους εχθρούς τους, και ότι η δόξα και η επιβίωση δικαιολογεί οποιοδήποτε μέσο, ​​ακόμα και αυτά που θεωρούνται ανήθικα και βάρβαρα.

Ματωμένοι σταυροί - Πως χριστιανισμός και Γερμανοί έφεραν την "Νέα Τάξη Πραγμάτων" στον κόσμο (Γ' μέρος)

Οι πολιτικές ζυμώσεις και οι διεθνείς σχέσεις την περίοδο 1850-1914

Οι επαναστάσεις του 1848

Το 1848 ξεσπά μια σειρά επαναστάσεων κυρίως στην Ευρώπη αλλά σε όλο τον κόσμο. Οι λόγοι της έκτασης του φαινομένου θεωρούνται άγνωστοι καθώς στις κατά τόπους και πόλεις επαναστάσεις τα αιτήματα τίθενται από επιτροπές ανθρώπων που δημιουργούνται ad hoc.

Τα αιτήματα διαφέρουν κατά πολύ από περιοχή σε περιοχή. Σε ότι αφορά δε την Ευρώπη, ένα κύριο μέρος αυτών είναι η κατάργηση των φεουδαρχικών δομών και των απόλυτων μοναρχιών.

Εδώ βέβαια θα ήταν πολύ εύκολο να «επιβεβαιώσουμε» την άποψη ότι «οι λαοί τα έβαλαν με του Γερμανούς» αλλά αφού αυτό δεν τίθεται ως λόγος από τους ίδιους τους κινηματίες και αφού δεν γίνεται οργανωμένα ενάντια σε αυτό το σύστημα εξουσίας, καλό θα ήταν χάριν σοβαρότητος να… μην βγάλουμε λαγούς από το καπέλο.

Ματωμένοι σταυροί - Πως χριστιανισμός και Γερμανοί έφεραν την "Νέα Τάξη Πραγμάτων" στον κόσμο (Β' μέρος)

Οθωμανική περίοδος

Από την Οθωμανική πλημμυρίδα στην Ευρώπη που ξεκίνησε από το 1354 (κατάληψη Καλλίπολης) και σταμάτησε το 1683 με τη Δεύτερη πολιορκία της Βιέννης και τη συνθήκη του Κιουτσούκ Καϊναρτζή όπου από κει και μετά οι Οθωμανοί άρχισαν αργά αλλά σταθερά να περιέρχονται σε κατάσταση παρακμής, βλέπουμε κάτι το παράδοξο.  

 Οτι ενώ όλοι οι λαοί της Βαλκανικής και της Κεντρικής Ευρώπης βρίσκονται αν όχι σε πανικό, σε μεγάλη ανησυχία για την φρενήρη επέκταση των Οθωμανών, οι Γερμανοί Αυτοκράτορες της Κεντρικής Ευρώπης βρίσκονται σε κατάσταση… Νιρβάνας. 

Αυτό μαρτυρά δύο πράγματα. Ή αυτοκαταστροφική αδιαφορία ή απόλυτη σιγουριά. Αυτοκαταστροφικοί και αδιάφοροι εκ της πολιτικής τους οι Γερμανοί και ειδικά οι Αψβούργοι μόνο ως τέτοιοι δεν μπορούν να κριθούν. Οπότε μάλλον θα λέγαμε ισχύει το δεύτερο.